Search NuiPik Blog ลองใส่คำดูสิค่ะ

Wednesday, March 24, 2010

เจาะช่อง service

วันนี้เรียกช่างรับเหมา
มาทำช่องเซอร์วิส
เพื่อเน้นให้กำจัดปลวกได้สะดวก
กะทำไว้สัก 3 ช่อง คือ
1.โถงในบ้าน 2. ห้องกินข้าว และ 3.เหนือห้องพระ
โดยใช้มุ้งลวดทำ ซึ่งก็ง่ายดี ไม่ต้องทำสีด้วย

ส่วนโถงในบ้าน ชั้นล่าง


ส่วนห้องกินข้าว ชั้นล่าง


ส่วนห้องพระ ชั้นบน

เจาะช่องเตรียมไว้


สังเกตด้านล่าง ปลวกกินไม้ซะพรุนเลย


ปิดด้วยมุ้งลวด เรียบร้อยแล้ว

Sunday, March 14, 2010

ระวัง! บ้านจะพังไม่รู้ตัว

เมื่อวานนี้ วันเสาร์ที่ 13 มีนาคม
เป็นวันนัดบริษัทกำจัดปลวก
ให้เข้ามาจัดการพวกปลวกร้าย
ที่แอบเข้ามากินฝ้าห้องกินข้าว
และที่ร้ายกว่านั้น มันขึ้นไปกินฝ้าชั้นสอง(ห้องพระ) ด้วย
วันนั้นเลยให้นุ้ยพาปั้นไปค้างบ้านสวน
ส่วนอาไถ้ ก็พาไปค้างที่บ้านอ่อนนุช
เพราะงานนี้ ต้องเจาะพื้นรอบบ้าน
เพื่ออัดน้ำยาเคมีลงใต้ดิน
ทำให้ดินเป็นพิษ ปลวกจะได้เข้าบ้านไม่ได้
แล้วค่อยกำจัดปลวกที่อยู่ภายในบ้านให้ราบคราบต่อไป


ตรวจหาปลวกด้วยเครื่อง (อันนี้ต้องขอเบิกเป็นกรณีไป)


แต่ใช้ไปสักพัก Batt หมดซะนี้ ไม่ยอม charge ไว้ก่อน


คนงานอีกชุด เจาะพื้นรอบบ้าน เตรียมอัดน้ำยาลงดิน
เริ่มจากใช้สว่านหัวเพชร เจาะนำเป็นรูใหม่ก่อน


ใช้ดอกสว่านยาวราวครึ่งเมตร
เจาะตามให้ทะลุถึงชั้นดินหรือทราย





เครื่องอัดน้ำยาลงดิน


ใช้ยา อาเจนด้า (กลุ่มสารเคมีฟิโปรนิล Fipronil)
คุณภาพสูงที่สุดในท้องตลาดตอนนี้
ปลอดภัยสูงมาก แต่ราคาก็สูงที่สุดเหมือนกัน


หลังจากนั้นก็ผสมน้ำยากับน้ำเปล่า
อัดลงดินตามรูที่เจาะไว้
เสร็จแล้วภายนอกปิดด้วยหัวพลาสติก
หรือจะใช้ปูนยาแนวอุดก็ได้


ภายในบ้านถ้าเจาะพื้น ก็อุดด้วยหัว stainless หรือทองเหลือง
หรือจะใช้ยาแนวผสมสีให้ใกล้เคียงสีพื้นก็ได้
แต่ที่เห็น คนงานฉีดปลวกไม่ได้เอาแม่สีมา
เลยยังไม่ได้ทำสี ให้ใกล้เคียง
รูเหล่านี้ เปิดเฉพาะตอนอัดน้ำยาลงใต้ดิน
ปีหรือสองปีจึงเปิดครั้งนึง


ส่วนจุดนี้ ช่างเจาะหินอ่อนแตก
หินอ่อนเจาะยากกว่าพื้นผิวอื่นมาก
ถ้าช่างไม่ชำนาญจริง ก็อาจเป็นเช่นนี้ได้
บางคนบ้านใหม่ มักไม่ยอมให้เจาะในบ้านเลย
เพราะไม่อยากให้ภายในบ้านเสียหาย


ฝ้าบริเวณห้องกินข้าว
โดยปลวกกินจนเปื่อย
ดูคล้ายโดยน้ำหยดใส่
ใช้นิ้วจิ้มก็จะทะลุง่ายๆ


ประตูและวงกบห้องน้ำชั้นบน
เป็นแหล่งอาหารชั้นนี้ของพวกปลวก
ต้องเจาะรู แล้วพ่นยาผงเคมีใส่


เช้าวันนี้ ลองตรวจดู
ปลวกออกมาตายเพียบเลย
แต่ก็ยังมีอีกเยอะที่ออกมาให้เห็นแบบตัวเป็นๆ
ถ้าโดนยา อีกไม่กี่วันก็คงจะตายเหมือนกัน

Saturday, February 20, 2010

หม่ำ หม่ำ @ ซ๊ฟู้ดค่ะ

วันนี้ (เสาร์ 20 ก.พ. 53) ปั้นได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านอีกแล้ว
พอดีว่าวันเสาร์นี้ไม่มีเรียนว่ายน้ำ ก็เลยยกโขยงกันออกมาทานข้าวกลางวันนอกบ้านค่ะ

มาถึงแล้ว "ร้านโพธิ์ทะเลซีฟู้ด" สมุทรปราการ
พิกัดอยู่ข้างๆ เทคนิคสมุทรปราการ เยื้องเมืองโบราณค่ะ

อันที่จริงปั้นเคยมาร้านนี้แล้วเมื่อตอนอายุได้ 2 เดือน แม่นุ้ยพามาทานข้าวกันเพื่อนๆ ที่ทำงาน

แต่เอ๊... ตอนนั้นยังเด็กไปอ่ะ จำอะไรม่ายด้ายยยยเลยยยย
นี่ค่ะร้านโพธิ์ทะเล เข้าซอยข้างเทคนิคสมุทรปราการ ตรงมาจนสุดซอยเจอร้านนี้เลยค่ะ ติดทะเลด้วย

วันนี้มาถึงร้าน บ่ายโมงกว่าๆ แต่โชคดีค่ะ คนไม่เยอะเท่าไหร่

เดินเข้ามาในร้านยังไม่ทันสั่งอาหารปั้นก็เหลือบไปเห็น ชิงช้า เท่านั้นแหละ " swing swing"
เดือดร้อนคุณยายต้องพาไปนั่งชิงช้าค่ะ พอได้นั่งยิ้มหวานเลย


ระหว่างรออาหารก็เดินดูรอบ บรรยากาศของร้านค่ะ วันนี้อากาศดีมากทีเดียว
(ทั้งๆที่เมื่อเช้าที่บ้านฝนตกหนัก)
อันนี้แม่นุ้ยพาเดินมาดูเรือขนสินค้าทางทะเล... ปั้นชอบจัง



อ้าว มาแล้วค่ะเมนูของมื้อเที่ยงวันนี้ ข้าวผัดปูจานโต, ปลาหมึกไข่ผัดไข่เค็ม, ยำผักบุ้งทอดกรอบ,เอ็นหอยผัดพริกไทยดำ,......



แหม ทานข้าวนอกบ้าน นี่มันมีความสุขอย่างนี้นี่เองงงงง





เอ้า อีกซักรูป


วันนี้หมดค่าเสียหายไป 900 บาทค่ะ เห็นคุณตาบอกว่า เอาไว้ว่างๆ จะพาปั้นมาร้านนี้อีก เย้ๆๆ



Friday, February 19, 2010

หม่ำ หม่ำ ที่ Esplanade ค่ะ

18 กุมภาพันธ์ 2553... วันนี้แม่นุ้ยมีนัดที่ เอสพานาท รัชดาค่ะ
ก็เลยไปกันหมดทั้ง 3 คน.. ปะป๊า แม่นุ้ย และ ปั้น
ปั้นรู้แค่ว่า เที่ยว เที่ยว ก็ดีใจ เรียกหา shoes shoes ใหญ่เลย

****
ได้เวลานัด แม่นุ้ยพามานั่งที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนึงชื่อ GinDaGo ค่ะ
(เอ๊ะ สะกดถูกรึป่าว??) บรรยากาศเป็นแบบในรูปเลย
แล้วก็สั่งอาหารอะไรมาไม่รู้ เป็นก้อนกลมๆ ดูหน้าปั้นซิคะ... งง

แต่พอได้กินอาหารที่แม่นุ้ยสั่งมา...อืมมมม
"ทาโกะยากิ" (ขนทครกญี่ปุ่นนั่เองงงง) กินแล้วอารมณ์ดีขึ้นมาเลย
เรียกว่าใส่หาย ใส่หาย อ้ำ อ้ำ

กินมาซักพักเริ่มง่วงค่ะ ลีลาเลยเปลี่ยนไปเป็นแบบในรูป...

อ้อ... ลืมไปเลยว่าวันนี้มีนัดกับ "ป้าปอม" เพื่อนแม่นุ้ยค่ะ
ป้าปอมเพิ่งกลับมาจาก อิงค์แลนด์ แม่นุ้ยบอกว่า คนนี้แหละค่ะสาขาย่อย แห่งลอนดอน
เพราะป้าปอมเป็นคนซื้อเสื้อผ้าส่วนใหญ่ของปั้น ส่งมาให้จากที่นู่น (แบบว่ามันถูกอ่ะ)

ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว ขอ kiss ป้าปอมซะหน่อย จุ๊บ จุ๊บ....


ชักภาพรวมกันก่อนกลับด้วยจ้าาาาาา...

แม่นุ้ยบอกว่า เดี๋ยวก็จะนัดเจอป้าปอมอีก เพราะจะมีของของปั้นที่ป้าปอม โหลดลงเรือมา
คาดว่าจะมาถึงอีกไม่กี่วันนี้แหละค่ะ อิอิ ได้ชุดใหม่อีกแย้ววววว

บ๊ายบายยย

เอ๊ะ...แล้วปะป๊าไปไหน???
อ๋อ ก็ปะป๊าเป็นคนถ่ายรูปให้นี่หน่า งานนี้เลยไม่มีรูปปะป๊าเลย

Wednesday, February 17, 2010

หนูโตแล้วนะ!!

ตอนนี้ปั้นอายุย่างเข้า 1 ขวบ 5 เดือนแล้ว
พัฒนาการโดยรวมก็ถือว่าดีใช้ได้ทีเดียว
- เดินเองได้โดยไม่ต้องจูง (แต่ก็ปะป๊ากะแม่นุ้ยก็แอบจูงอยู่บ่อยๆ กลัวล้มอ่ะ)
- พูดคุยสื่อสาร ตอบสนอง อย่างเข้าใจได้ค่อนข้างดี ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
- อารมณ์ดี จะมีงอแงเฉพาะช่วงง่วงนอนมากๆ
- ใช้กล้ามเนิ้อมัดเล็กได้แข็งแรงและแคล่วคล่อง

ประการสุดท้ายนี่แหละค่ะ เป็นที่มาของการเขียน blog อันนี้
อันที่จริงปั้นเริ่มใช้ช้อนตักข้าวทานเองมากได้ตั้งแต่ 1 ขวบนิดๆ
(สุกจิว--อาของปั้น--บอกว่าตักข้าวเองได้ ก่อนเดินเองซะด้วยซ้ำ)
พอเห็นปั้นตักข้าวเองได้แม่นุ้ยก็ไปซื้อช้อนเด็กลายหมีน่ารักมาเผื่อจะดึงดูดใจปั้นได้บ้าง

แต่แล้ว....
ใช้ช้อนเด็กอยู่ได้ไม่นาน ปั้นก็เริ่มสังเกตเห็นว่า
ทุกคนรอบข้างบนโต๊ะอาหาร ใช้ช้อนใหญ่
ปั้นเริ่มเรียกร้องค่ะ.... ช้อน ช้อน poon poon (อันนี้ย่อมาจาก spoon)

กินอย่างเอร็ดอร่อย ด้วยช้อนอันใหญ่กว่าปาก
ค่อนข้างใช้ความพยายามในการกินมากค่ะ ตักเข้าปากมั่ง เลอะแก้มมั่ง
แต่ก็ยังกินจนหมดชามค่ะ


ดูเอาเองค่ะว่า มีความสุขกับการกินด้วยช้อนผูใหญ่ขนาดไหน



อันที่จริงก็เรียกหา ส้อมของผู้ใหญ่เหมือนกันค่ะ.. fork fork
แต่อันนี้ให้ถือไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวมันจะจิ้มหน้าหนูปั้นเอาล่ะซิ!!

Sunday, February 14, 2010

ซินเจียยู่อี่ ปี 2553 ค่ะ

หัวข้อนี้ไม่มีคำบรรยายค่ะ
หน้าตา เสื้อผ้าของปั้น บ่งบอกเทศกาล ได้แบบว่าชัดเจนมากๆ
ฮ่าๆๆๆ ... ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ปี 2553 ค่ะ










ปล. ชุดนี้ราคา 79 บาทค่ะ ปะป๊ากะแม่นุ้ยไปสอยมาจากโลตัส ศรีนครินทร์


***********
หลังจากซักซ้อมกันกับปะป๊ามาหลายรอบก็ถึงวันจริงค่ะ


ซ้อมอะไรเหรอคะ?? ปะป๊าให้ซ้อม "ขอบคุณค่ะ...thank you " เวลาได้ซองอั่งเปานะซิ
วันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ 53 ก็พาน้องปั้นไปเจอญาติๆ (ปะป๊า) ที่บ้านอ่อนนุชค่ะ


พอไปถึงก็ตามระเบียบค่ะ ปั้นเก๊กซะ นิ่งเลย ไม่ยิ้มไม่คุยไม่เล่น


















จนถึงเวลาได้ซองอั่งเปานั่นแหละค่ะ ถึงได้รู้ว่าที่ซุ่มซ้อมมาเป็นผล
พอเห็นใครถึงซองมาล่ะก็ ยกมือไหว้ พร้อมขอบคุณค่ะ ทันที
(แหม...ไม่ค่อยงกเลย)
โปรคสังเกตค่ะ พ่อลูกเค้าเตรียมตัวกันมาดีขนาดไหน
เตรียมกระเป๋ามาใส่อั่งเปาด้วยล่ะ ปั้นก็ใส่คล้องคอไม่ยอมถอดเลยทีเดียว
เอ้า...มานี่ก่อนลูก
ขอปะป๊าจดหน่อยว่าใครให้เท่าไหร่ เดี๋ยวกลับบ้านไปจะได้ทำบัญชีถูก อิอิ
















งานนี้ปั้นรับทรัพย์ค่ะ
หลังจากได้เงินอัดฉีดไป คราวนี้สบายค่ะ เล่นกับใครก็ได้ ไม่เก๊กแล้นนนนน


แล้วมาปิดท้ายกันด้วยภาพหมู่รวมญาติๆ
โอ้ว...เยอะๆจริงๆ