Search NuiPik Blog ลองใส่คำดูสิค่ะ

Tuesday, July 29, 2008

คุณแม่...หวานเกินไปหน่อย

วันนี้ไปพบหมอตามนัด
เพื่อตรวจคัดกรองน้ำตาลขั้นต้น
โดยที่คุณแม่ไม่จำเป็นต้องงดอาหารและน้ำก่อนไป
คุณพยาบาลจะให้ดื่มกลูโคส 50 ml.
รอเวลา 1 ชัวโมง ค่อยเจาะเลือด
ตรวจวัดระดับน้ำตาล
ผลการตรวจ พบว่ามีระดับน้ำตาลสูงกว่าปกติเล็กน้อย
เมื่อผลออกมาอย่างนี้
คุณหมอเลยนัดให้ทำการตรวจอย่างละเอียดอีกที
คราวหน้าต้องงดน้ำอาหารก่อนมาตรวจ
ดื่มกลูโคส 100 ml.
เอาเลือดไปตรวจทุกชั่วโมง
เจาะเลือดไปตรวจ 4 เข็ม
หมอนัดให้มาทำการตรวจวันจันทร์หน้าครับ

Wednesday, July 9, 2008

ปรับปรุงห้องให้แม่ลูกคู่ใหม่

เนื่องจากห้องเดิม เป็นห้องของเซี้ยง
ทำไว้เมื่อตอนเซี้ยงแต่งงาน เมื่อปี 2547
แต่เซี้ยงมานอนเฉลี่ย ปีละ 5-10 คืน
ถึงแม้ว่าจะตกแต่งไว้อย่างสวยงาม
แต่ปิดช่องลมทั้งหมด ด้วยไม้อัด
จึงไม่เหมาะสำหรับเด็กทารกและคุณแม่หลังคลอด
เลยหาช่างรับเหมามาประเมินราคาดู
เจ้าแรกเรียก Dr.Home ในซอยบ้าน มาตีราคาดู
เรียกมา 18000 บาท แพงเกินไป
เลยเรียกช่างในหมู่บ้านแถวบ้านมาทำแทน
จ่ายไปเพียง 6000 บาทเอง
ผลงานก็ถือว่า น่าพอใจทีเดียว


ห้องหลังปรับปรุงแล้ว


เพิ่มขาเตียงให้สูงขึ้น 4 นิ้ว ทำให้ลุก นั่ง สะดวกขึ้น


เอาไม้ฝาทาสีขาว ปิดด้านข้างโต๊ะเครื่องแป้ง


รื้อผนังกลางห้องออก และเก็บโต๊ะเครื่องแป้งไว้
สั่งทำขา stainless ราคา 750 บาท มาติดตั้งเพื่อให้สวยงาม


รื้อถอนผนังสีฟ้าออก ก็จะได้กระจกบานเลื่อนของเดิมกลับมา
รวมถึงแสงสว่างและลมเข้าห้องตามต้องการ

ภาพด้านล่าง คือห้องเดิมก่อนปรับปรุง

ผนังสีฟ้า ก่อนถูกรื้อออก



ผนังกั้นกลางห้อง ก็เอาออก เพื่อให้แสงและลมผ่านได้


ห้องเดิมมืดมาก เพราะมีหน้าต่างด้านเดียว
และมีไม้ระแนงกั้นอีกต่างหาก

Tuesday, July 1, 2008

ตะคริวกิน

เข้าสู่สัปดาห์ที่ 23 แล้ว
ช่วงนี้นุ้ยจะเป็นตะคริวขึ้นบ่อยๆ
คุณหมอบอกว่า สาเหตุเกิดจาก
คนท้องจะถูกกดทับบริเวณขาหนีบ
ทำให้เลือดไหลลงไปเลี้ยงขาไม่สะดวก
โดยเฉพาะการนอนนานๆ
แล้วเหยียดปลายเท้าทัันที
เหมือนกับการบิดขี้เกียจนั่นแหละ
จะทำให้ตะคริวขึ้นได้
ต้องพยายามงอปลายเท้าขึ้น
ก็จะแก้การเกิดตะคริวได้
นอกจากนี้ เวลาทำงาน
ก็ควรพยายามงอขา งอเข่า งอปลายเท้าบ่อยๆ

วันนี้ไปหาคุณหมอตามนัด
ผลปรากฎว่า น้ำหนักนุ้ยเพิ่มขึ้นมาก
จาก 50.3 กิโล เป็น 53.8 กิโล
เพิ่มขึ้นมา 3.5 กิโลกรัม
ปกติควรจะขึ้นเพียงสัปดาห์ละ 0.5 กิโล
หรือเดือนละ 2 กิโลกรัมเท่านั้น
คุณหมอบอกว่า ถ้าขึ้นอย่างนี้
ให้ขึ้นได้อีก 1 เดือนเท่านั้น
เพราะคุณแม่มีประวัติ ที่ญาติเป็นเบาหวาน
อาจมีความเสี่ยงได้
นัดตรวจครั้งหน้า
คุณหมอจึงให้ตรวจคัดกรองเบาหวานด้วย

Monday, June 23, 2008

MOS BURGER again

มื้อเย็นวันนี้ ได้หม่ำ Teriyaki Burger ของ MOS Burger แล้ว
พอดีวันนี้นุ้ย ไปประชุมที่เพลินจิต
เลิกงานแล้วเลยแวะซื้อก่อนกลับบ้าน
ก็เลยได้กินไป 2 ชิ้นเต็มๆ
กับ Fish Burger อีก เสี้ยวหนึ่ง
อร่อยมากครับสำหรับ Teriyaki Burger

Thursday, June 12, 2008

พูดกับลูกในท้อง


เด็กเริ่มได้ยินแล้ว
ผมเลยทำอุปกรณ์สำหรับพูดกับลูกในท้อง
ประหยัดกว่าซื้อตามห้างมาก
ผมซื้อกรวยขนาดใหญ่จากร้าน DAISO (ร้านทุกชิ้นหกสิบบาท)
และท่อน้ำทิ้งแบบย่นจากร้านอมร ราคา 45 บาท
เบ็ดเสร็จก็ 105 บาทเอง แจ๋วมากๆ
การพูดกับลูกในท้องนั้น
จะทำให้เด็กมีพัฒนาการที่เร็วมาก
คอจะตั้งได้เร็วกว่าปกติ
เด็กจะคุ้นกับเสียงของพ่อแม่
เวลาคลอดออกมา
ก็จะรู้สึกอบอุ่นเมื่อได้ยินเสียงที่เคยชิน
เวลาพูดก็ควรใช้ Keyword เรียก 3 ครั้งก่อน
เช่น "ปั้น น้องปั้น อาปั้น
นี่ปะป๊าพูดนะ
นี่เสียงปะป๊านะ
นี่ปะป๊าพูดนะ"
หลังจากนั้นก็คุยเรื่องอะไรก็ได้
หรือร้องเพลงให้ฟังก็ได้
เด็กจะหยุดฟังเมื่อได้ยินเรา

Sunday, June 8, 2008

สะบายดี หลวงพระบาง

สะบายดี
มื้อนี้ ข้อยไปเบิ่งหนังเฮื่องสะบายดีหลวงพระบางมา
เนื้อหาของหนังก็บ่มีอะหยังหลาย
ค่อนข้างซื่อซื่อ แต่ก็มักนะ
เพราะฮูู้้สึกถึงความสบายแท้ๆ
ภาพเมืองต่างๆ ก็งามแท้ๆ
เบิ่งแล้วก็อยากไปเที่ยวเมืองลาวอีกสักมื้อ
ขอบใจเด้อ


เรื่องย่อ
สอน (อนันดา เอเวอริ่งแฮม) ช่างภาพหนุ่มลูกครึ่ง
ถูก บก. ส่งไปถ่ายรูปที่ประเทศลาว โดยที่ไม่เต็มใจนัก เพราะถึงแม้ตัวเขาจะมีเชื้อสายลาวอยู่
แต่ก็ไม่มีข้อมูลหรือเคยไปเมืองลาวเลยสักครั้ง

สอนมาถึงเมืองปากเซ เขาว่าจ้างไกด์ชื่อน้อย (คำลี่ พิลาวง) พาเดินทางถ่ายรูปในแถบลาวใต้ ไปน้ำตกหลี่ผี คอนพะเพ็ง เลยไปถึงสี่พันดอนที่เป็นเกาะแก่งในแม่น้ำโขง
แต่ว่าไกด์สาวเพิ่งทำงานเป็นครั้งแรก จึงพาหลงทางตลอด จนสอนได้ไปบ้านเก่าของพ่อตามที่สั่งไว้

แต่สอนกลับพบว่า ญาติพี่น้องที่ห่างกันเป็นสิบปีต่างจำเขาได้ และให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น จนสอนเริ่มมองภาพเมืองลาวว่าเป็นบ้านอีกที่หนึ่งของตน

สอนรู้สึกชอบพอกับน้อย
แต่ทว่าเมื่อมีความสนิทสนมกัน
น้อยกลับเป็นฝ่ายถอยห่าง และหลบหน้าเขาไป สอนค้นหารากเหง้าความเป็นคนลาวในตัวเอง
และต้องหาทางพิสูจน์ให้น้อยเชื่อว่า เขาไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยวที่มาสร้างความรักเพียงชั่วคราว
แล้วทิ้งเธอไปที่อื่น

Source : http://www.sabaideemovie.com/

Tuesday, June 3, 2008

อัุลตร้าซาวน์


เด็กอ้าปาก คล้ายกำลังหัวเราะ


แขนและมือ


ระบุเพศหญิง

วันนี้ นุ้ยไปตรวจอัลตร้าซาวน์ตามที่หมอนัด
เข้าสู่สัปดาห์ที่ 19 แล้ว
น้ำหนักนุ้ยเพิ่มขึ้น 2 กิโลกว่า
พอได้คิวเข้าห้องตรวจ
คุณหมอก็ให้ขึ้นเตียงตรวจดูอัุลตร้าซาวน์
เพื่อดูพัฒนาการของเด็กในครรภ์
ผลตรวจไม่พบสิ่งปกติใดๆ และเป็นลูกสาว
นุ้ยดีใจมาก เพราะอยากได้ลูกสาว
และมีความรู้สึกว่าน่าจะเป็นลูกสาว
เพราะช่วงนี้นุ้ยชอบดูของสำหรับเด็กผู้หญิง
รวมถึงชอบเสื้อผ้าสีๆ ด้วย
ถึงแม้ตัวผม ช่วง 2-3 เดือนมานี้
อยากจะได้เด็กผู้ชาย
แต่จริงๆแล้วผมชอบเด็กผู้หญิงเป็นทุนเดิมมากกว่า
เพราะน่ารัก ช่างพูด
และก็็มีความเป็นไปได้มาก ที่จะได้ลูกสาว
เพราะที่บ้านส่วนมากพี่น้อง
ท้องแรกจะได้ผู้หญิงมาโดยตลอด
ลูกชายคงต้องรอไปก่อน
ขณะตรวจดูอัลตร้าซาวน์
เด็กจะขยับตัวตลอดเวลา
นอนทับแขนตัวเองบ้าง
อ้าปากหัวเราะบ้าง
กำมือบ้างกางนิ้วบ้าง
ยืดแขนยืดขาอยู่ตลอด
ไม่ยอมอยู่นิ่งๆให้คุณหมอถ่ายภาพชัดๆเลย
แต่ก็มองเห็นว่า
เป็นเด็กขายาว ตาโต แก้วตาใสไม่มีต้อกระจก
แขนขา นิ้วมือ นิ้วเท้าครบถ้วน ปากไม่แหว่ง
น้ำหนักประมาณ 2-3 ขีด ตัวโต
แถมซนจะแถบไม่น่าเชื่อว่าเป็นเด็กผู้หญิง
หมอนัดครั้งต่อไปวันที่ 1 ก.ค. 2551
พอตอนค่ำๆ ผมกับนุ้ยก็เลย
ตั้งชื่อลูกเล่นๆ
ชื่อเล่นคิดไว้นานแล้ว ว่าจะให้ชื่อ น้องปั้น
ทีี่แรกคิดว่าจะให้เป็นชื่อเด็กผู้ชาย
แต่เด็กผู้หญิงก็ชื่อปั้นได้เหมือนกัน
ส่วนชื่อจริง นุ้ยก็เสนอว่า
ชื่อ พิมพ์มาดา เป็นชื่อจริงของนักร้อง พิม ซาช่า
แปลว่า เหมือนแม่ ผมว่าชื่อเพราะดี
ผมก็เสนอชื่อ ปั้นดาว
ชื่อก้เพราะพอใช้ใด้
แต่นุ้ยบอกทำไม่ต้องมีชื่อเล่นอยู่ในชื่อจริงด้วยล่ะ
ส่วนอีกชื่อที่ผมอยากเรียกมากๆ คือ ปานเนตร
ซึ่งหมายถึง เป็นดั่งแก้วตาของเรานั่นเอง

Wednesday, May 21, 2008

1 Litre of Tears (J-Series)


ฟากหนึ่งของความเศร้า
kanashimino mukou kishi ni
จะมีฝั่งที่มีความสุขรออยู่
hohoe ni ga aru toiu yo
ฟากหนึ่งของความเศร้า
kanashimino mukou kishi ni
จะมีฝั่งที่มีความสุขรออยู่
hohoe ni ga aru toiu yo
แต่หนทางข้างหน้าที่จะไปถึง
tado ri tsu ku sono saki ni wa
ไม่รู้จะมีอะไรรออยู่
nani ga boku ra wo ma-te ru
ไม่ใช่เพื่อต้องการวิ่งหนี
nigeru tame ja naku
แต่เพื่อต้องการวิ่งตามความฝัน
yame wo u ta me ni
จึงเดินทางในวันนี้
tabi ni deta hazu sa
ในฤดูร้อนที่ผ่านมาแสนนาน
to-i natsu no ano hi
ถ้าได้เห็นเพียงแค่พรุ่งนี้
a-shita sae mieta nara
คงไม่ต้องทอดถอนใจ
tame i ki mo na i kedo
ดั่งเรื่อที่ล่อยตามสายน้ำ
naka re ni saka ra u fune no yo-ni
ตอนนี้มีเพียงแต่ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า
ima wa mae e susume
จะมีฝั่งที่มีความสุขรออยู่
kuru shi mi no tsu ki ta basho ni
ตรงที่ความทรมานหมดไป
shi-a wasa ga matsu to i u yo
พวกเรายังคงค้นหาอยู่
boku wa ma da saga shi te i ru
ดอกทานตะวันที่บานผิดฤดู
kisetsu ha zu re no himawari
ถ้ากำมือแล้วรอดวงตะวันขึ้น
ko bu shi nigi ri shi me
รอยเล็บแดงและน้ำตาไหลมาหนึ่งหยด
asahi wo ma te ba
เมื่อคุ้นเคยกับความโดดเดี่ยว
saka i tsume a to ni
จะมีเพียงแค่แสงจันทร์
namida ki ra ri o chiru
โบยบินไปให้แสนไกล
kodoku ni mo na re ta na ra
ด้วยปีกซึ่งไร้ขนนก
tsuki akari tayori ni
ก้าวต่อไป
ha me na ki tsubasa de tobi ta to
เดินต่อไปข้างหน้า
motto mae e susume
เมื่อเมฆฝนจางหายไป
ama kumo ga kire ta nara
เส้นทางที่เปียกก็จะส่องแสงแวววับ
nureta michi ka ga yaku
มีเพียงความมืดที่ช่วยนำทาง
yami dake ga oshie te ku re ru
สอนให้ฉันเข้มแข็ง เข้มแข็งดุจดังแสงแรงกล้า
tsuyoi tsuyoi hikari
ให้ฉันมีแรงก้าวไปข้างหน้า อย่างเข้มแข็งต่อไป
tsuyo ku mae e susume